خطبه حاضرین: وصایای امیر المومنین به امام حسن مجتبی (ع) وصیتی برای همه نسل های انسان و تاریخ
بسم الله الرحمن الرحیم
وصایای امیر المومنین به امام حسن مجتبی (ع)
وصیتی برای همه نسل های انسان و تاریخ
درسی برای همه ابعاد زندگی
جمع آوری از: رضا رضایی (مصدق)
با اقتباس از ترجمه سید مهدی شجاعی
و از وصیت حضرت مولاست به حسن بن علی، که آن را هنگام بازگشت از صفین در محل حاضرین نوشته است:
از:
پدری که در آستانه مرگ ایستاده است. و عبور شتابناک زمان، به باور جانش نشسته است. و حیات این جهان را پشت سر نهاده است، و تسلیم روزگار گشته است. به نکوهش دنیا پرداخته است. در سرای مردگان مسکن گزیده است. و پای در رکاب عزیمت فردئا نهاده است.
به:
فرزندی که دل به آرزوهای محال سپرده است. و پای در مسیر نیستی نهاده است. در تیررس بیماریها نشسته است، و وامدار روزگار گشته است. و آماج مصائب اندوهبار قرار گرفته است. و به بندگی دنیا درآمده است. و به تجارت غرور مشغول گشته است. و بدهکار وادی فنا شده است. و تن به اسارت مرگ داده است. و هم پیمان دغدغه های غمبار گشته است. و همنشین داغهای اندوهبار شده است. و در نشانه گاه آفات و بلیات، سکنی گزیده است. و زمین خورده و خاکمال شهوتها شده است. و جانشین مردگان گردیده است.
اما بعد:
این وبلاگ متعلق به رضا رضایی (مصدق) می باشد و استفاده از منابع و مطالب این وبلاگ فقط و فقط با ذکر منبع بلامانع می باشد.