فلسفه تاریخی انتظار و قیام حضرت مهدی (عج)
فلسفه تاریخی انتظار و قیام حضرت مهدی (عج)
رضا رضایی (مصدق)
اندیشه پیروزی نهایی نیروی حق و صلح وعدالت بر نیروی باطل وستیز و ظلم، گسترش جهانی ایمان اسلامی، استقرار کامل و همه جانبه ارزش های انسانی، تشکیل مدینه فاضله و جامعه ایده ال وبالاخره اجرای این ایده عمومی و انسانی به وسیله شخصیتی مقدس و عالیقدر که در روایات متواتر اسلامی، از او به مهدی تعبیر شده است، اندیشه ای است که کمابیش همه مذاهب اسلامی با تفاوت ها و اختلاف هایی، بدان مومن ومعتقدند. زیرا این اندیشه به حسب اصل و ریشه قرآنی است. این قرآن مجید است که با قاطعیت تمام، پیروزی نهایی ایمان اسلامی، غلبه قطعی صالحان و متقیان، کوتاه شدن دست ستمکاران وجباران برای همیشه وآینده درخشان و سعادتمندانه بشریت را نوید داده است.
امید و آرزوی تحقق این نوید کلی جهانی انسانی در زبان روایات اسلامی «انتظار فرج» خوانده شده است و نه تنها عبادت است، بلکه افضل عبادات شمرده شده است. اصل انتظار فرج از یک اصل کلی اسلامی وقرآنی استنتاج می شود و آن اصل «حرمت و یاس از روح ا...» است. مردم مومن به عنایت الهی، هرگز و در هیچ شرایطی امید خویش را از دست نمی دهند وتسلیم یاس و نا امیدی وبیهوده گرایی نمی گردند و این عدم یاس از روح ا...در مورد یک عنایت عمومی و بشری است، نه شخصی یا گروهی و نیز توام است با نوید های خاص ومشخص که به آن قاطعیت داده است .چرا که مساله انتظار وامید به آینده به نوعی راهگشایی به سوی آینده مربوط است ونه بیشتر.
این وبلاگ متعلق به رضا رضایی (مصدق) می باشد و استفاده از منابع و مطالب این وبلاگ فقط و فقط با ذکر منبع بلامانع می باشد.