به نام آنکه ما را برای آزادی، آگاهی و آفرینندگی آفرید

پرونده ای به نام 16 آذر

رضا رضایی (مصدق)*

16 آذر 1332 (7/ دسامبر/ 1953)

16 آذر روز خونيني که دانشجويان ايراني بخوبي در باره اش ميدانند. سالروز شهادت آزادی خواهانه قندچی، شریعت رضوی و بزرگنیا. سرآغاز فصل نوینی بر جنبشهای دموکراسی خواهانه و ضد دیکتاتوری است. سرآغاز مبارزه طبقه متفکر، آگاه و آزادی است که به مبارزه با حکومت ها و دولت هایی می پردازد که با آزادگی انسان ها سرِ سازش ندارند.

16 آذر که 3 لکه خون با خود به همراه دارد، نماد تمامی آنهایی است که با تخته بند هنوز پایدار بردگی انسان ها سر سازش ندارند و این نماد به خشم آورنده آنهایی است که همچون شترمرغانی راضی سر سازش در برابر ضد انسانیت ها فرود می آورند.

16 آذر داستانی است که هم اکنون در تمامی دوران ها ریشه دوانده و نماد جام زهرآلودی است که بر دهانه حلق دیکتاتوری ها گیر کرده است. جام زهری که به خون طبقه نخبه دانشگاهی آلوده گشته است.

نگاه امریکا به قدرت و استراتژی ایران در خاورمیانه

گفت وگو با پروفسور لینکلن بلومفیلد استاد علوم سیاسی دانشگاه ام آی تی

اشاره؛ پروفسور لینکلن پالمر بلومفیلد پروفسور علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه ام آی تی یکی از برجسته ترین استادان این رشته در 30 سال اخیر است که در زمینه سیاست خارجی و روند دیپلماسی در خاورمیانه تدریس می کند. وی تحصیلات خود را در هاروارد به پایان رسانده است و 11 سال در وزارت خارجه امریکا فعالیت داشته و مدیر روابط جهانی شورای امنیت ملی امریکا بوده است.

بلومفیلد در یکی از برنامه های مشهور کانال تلویزیونی کریستین ساینس مانیتور، برنامه «50 سال پیش در چنین روزی» را اجرا می کرد و در دهه 90 در سمینارهای دانشگاه ام آی تی درباره سیاست جهانی امریکا سمینار های متعددی داشته است. متن گفت وگو با وی که پیرامون رویدادهای جاری در منطقه با پیشینه تاریخی است و به خصوص درباره سیاست ها و استراتژی تاریخی ایالات متحده امریکا در رابطه با ایران و عراق است، در پی می آید.

رقص روسيه با برنامه هسته اي ايران

مترجم : آرزو ديلمقانى

به نظر مي رسد که روسيه بازي دوگانه اي را در ارتباط با برنامه هسته اي ايران ادامه مي دهد. اين بازي دوگانه در مراحل اوليه ممکن است که غرب را از اعمال فشارهاي بيشتر بر ايران برحذر دارد اما شايد به نفع خود روس ها نباشد. يادداشتي در نشريه فارن پاليسي

شیمون پرز، رئیس‌جمهور اسرائیل در راس هیاتی بلندپایه به آذربایجان سفر کرد.

وزرای تجارت، صنعت و کار، وزیر زیرساخت های کشوری، وزیر علوم ، فرهنگ و ورزش، سخنگوی وزارت دفاع، مدیران عامل صنایع نظامی و 60 تن از مدیران شرکت های بزرگ اسرائیلی شیمون پرز را در این سفر همراهی کردند.

به نوشته روزنامه "پاکستان دیلی" پرز در این سفر همچنین در این سفر از سرگیری مجدد چندین تفاهم نامه همکاری در بخش انرژی و صنایع نظامی متعلق به سال 1992 را با مقامات آذربایجانی به بحث و گفتگو نشست.

گفت و گو با اسدالله اطهرى، ‌کارشناس مسائل استراتژيک در ارتباط با اين سفر

به نام خدای مهربان که تنها دولت اوست که عادل بی همتاست

حقیقتاً تصمیمی نداشتم پیرامون انتخابات ریاست جمهوری دهم در جمهوری اسلامی ایران بحثی کنم، چرا که خود را متخصص مسائل امنیتی در حوزه روابط بین الملل می دانم. اما هرجا که پیرامون این موضوع خواستم بنویسم، چیزی ننوشتم جز این عبارت:

هرگز در انتخاب میان بد و بدتر سر بر ابتذال انتخاب بد فرو نخواهم نهاد. بهتر کجاست؟ چرا نمی پرسیم؟؟؟

اما به سهم خود به ذکر چند نکته اشاره می کنم:

1- مناظره های این دوره از انتخابات، هر یک از کاندیداها را به عباس پالیزدارهایی بدل کرده است که روشن کننده دست های جنایت های طرف مقابل است. آن یکی دیگری را به چیزی متهم می کند و دیگری به جای پاسخ، جنایت دیگری را، از طرف مقابل روشن می کند. تنها می توانم نام شهریاران را برای این نامزدها انتخاب کنم که ماکیاولی از آن سخن می گفت. لذا هر آن کس که بیشتر شهریار باشد و شهریار مدارانه تر رفتار کند، بیشتر از سایرین برای تصدی دهمین دوره ریاست جمهوری شایسته است.

عباس پالیزدار در زندان است، اما گویا وی آنچنان هم گزافه گویی و دروغ گویی نکرده است. آیا عباس پالیزدار تبدیل به یک ویروس خطرناک شده است؟ بی تردید جمهوری اسلامی ایران، پادزهر این ویروس را خواهد یافت (انشاء الله).

2- فقط این را می دانم که هر بار خواستم و خواستیم نقدی جدی به برخی از سیاست مداران و شهریاران جمهوری اسلامی نقدی وارد کنیم، مدافعانِ متعصب فریاد وا اسلاما و الله اکبر و مرگ بر منافق سر دادند و دهان ما را به هم دوختند. اما این بار من می گویم، ای متعصبین یک بار دیگر فیلم مناظره ها را مرور کنید و تنها آن بخش از جنایت هایی که روشن شد را ببینید. ایران، آزادی ات را می خواهم. کاش آزاد شوی.

3- شاید این مناظره ها سناریو ای باشد برای چرخش نخبگان جمهوری اسلامی ایران. باشد که گامی در جهت توسعه سیاسی و نوسازی باشد.

4- به نظر شما در انتخاب میان بد و بد تر بهتر نیست که سعی کنم، خود انسانی خوب باشم. هر یک از ما چنین سهمی داریم.

با تشکر و احترام برای تمامی شهریاران

رضا رضایی (مصدق) (شهروند گمنام و مطیع)

تحریر شد

دقایقی پس از مناظره کروبی و احمدی نژاد

Talking to Tehran

As a presidential candidate, Barack Obama made talking to Tehran a feature of his foreign policy. Touting "tough, direct presidential diplomacy" to keep nuclear weapons out of Iranian hands, Obama vowed during his campaign to engage "without preconditions." But the Iranian response since election day has been more reticent than receptive. After a brief congratulatory letter from the Iranian president, the country's foreign ministry spokesman, Hasan Qashqavi, denounced America's "carrot-and-stick policy" on nuclear issues as "unacceptable and failed" (AP). State-run news outlets have kept up the criticism (IRNA) in the weeks since.

گفت و گوی دکتر اسدالله اطهری در رابطه با سفر محمود احمدی نژاد به ترکیه

از زمان سقوط رژیم صدام حسین، در نتیجه دخالت ایالات متحد امریکا در سال 2003، منطقه خاورمیانه و خلیج فارس در معرض تنش ها و فشارها یی قرار گرفت که تعادل منطقه را برهم زد. در این شرایط، به طور قطع ایران تحت تاثیر این تحولات، به یکی از بازیکنان اصلی منطقه تبدیل شد. ورود محمود احمدی نژاد در ماه ژوئن سال 2005 به عرصه سیاسی ایران، درحقیقت شیوه دیپلماتیک سیاست خارجی محمد خاتمی، رییس جمهور سابق ایران را تغییر داد و سبب شد برخی از کشورهای منطقه احساس ناامنی کنند. درحالی که ایران می تواند نقش مهمی در برقراری صلح در عراق و تسهیل عقب نشینی نیروهای امریکایی از عراق ایفا کند و اهمیت خود را در نظام منطقه ای خلیج فارس به سایر کشورهای منطقه نشان دهد.

با توجه به این نکته که ایران می تواند در متن منطقه فعالیت کند، این مقاله در صدد است به شناسایی زمینه هایی بپردازد که ایران می تواند، بخصوص در ارتباط با عراق،و تحولات اخیر، از فروپاشی رژیم صدام حسین، سفر محمود احمدی نژاد به  عراق در فوریه سال 2008 ، و سفر اخیر نوری المالکی به ایران ایفای نقش کند.  

با مروری بر رفتار ایران در منطقه به این نتیجه می رسیم که این کشور توانایی ایفای نقشی بسیار مهم، در منطقه خلیج فارس و خاورمیانه دارد. با توجه به تقسیم بندی آقای رمضانی از قدرت ها که به سه دسته کوچک، متوسط، و بزرگ تقسیم می شوند، به این نتیجه می رسیم که ایران هم در دوره حکومت پهلوی و هم پس از انقلاب در دسته قدرت های متوسط قرار دارد. این بدان معنی است که ایران می تواند قدرت منطقه ای خود را به بهترین نحو نشان دهد.

اما سوال این است که ما چگونه می توانیم قدرت منطقه ای را اندازه گیری کنیم؟ از آنجا که روابط بین المللی همان روابط بین قدرت هاست، می توان گفت که، قدرت های منطقه ای می توانند با اعمال بیشتر قدرت خود نقش موثرتری در منطقه داشته باشند. برای پیش بینی قدرت یک کشور معمولا به توانایی های آن کشور  اشاره می شود. هرچند قدرت نهایی یک کشور با عواملی بی شمار از جمله، حوزه های نظامی، اقتصادی، و معنوی پیوند دارد، هرکدام از این حوزه ها شامل بخش های مختلفی است که اندازه گیری برخی از این بخش ها با مشکلاتی  همراه است.

ایران تا اطلاع ثانوی مصالحه نمی کند. محمود احمدی نژاد، رییس جمهوری ایران، همچنان غرب را در پرونده هسته ای به مبارزه می طلبد و در آخرین سخنرانی اش برخی دیپلمات های غربی را که به نتیجه مذاکرات هسته ای با تهران خوشبین بودند، ناامید کرده است.

احمدی نژاد گفته است ایران در حال حاضر 6 هزار  سانتریفوژ برای غنی سازی اورانیوم دارد.

اگر تهران قرار بود به بسته پیشنهادهای غرب مبنی بر تعلیق غنی سازی اورانیوم در قبال پذیرش مشوق های اقتصادی و سیاسی، پاسخ مثبت بدهد، دلیلی نداشت که احمدی نژاد باز هم بر توانایی های هسته ای ایران تاکید کند. رییس جمهوی ایران هفته پیش نیز در جریان سفرش به استان کهکیلویه گفته بود ایران ذره ای از حقوق هسته ای خود عقب نشینی نمی کند.

به گفته آیت الله خامنه ای رهبر ایران، دولت مسوول پرونده هسته ای است و بنابراین اظهارات صریح رییس جمهور درباره عدم مصالحه بر سر مساله غنی سازی اورانیوم می تواند پیام روشنی برای غرب بفرستد.

ایران و گروه 1+5 هفته گذشته مذاکراتی را درباره رفع بن بست از پرونده هسته ای در ژنو ترتیب دادند اما مشخص شد که این مذاکرات دستاورد قابل توجهی به همراه نداشته است. دیپلمات ها می گویند اصرار تهران به تداوم غنی سازی اورانیوم، دلیل بی نتیجه ماندن نشست بوده است.

ایران البته پیشتر نیز با بیان های مختلف اعلام کرده بود که مساله غنی سازی اورانیوم را خط قرمز خود در مذاکرات هسته ای می داند و حاضر به عدول از آن نیست اما دیپلمات های غربی امیدوار بودند که با یافتن راه حلی بینابینی، مصالحه ای هرچند کوتاه مدت را در پرونده اتمی تهران ایجاد کنند.

مصالحه ای که غربی ها از آن سخن می گویند به ایده " تعلیق در برابر تعلیق " مشهور شده است. بر مبنای این ایده ایران توسعه چرخه سوخت خود را به حال تعلیق درمی آورد و غرب نیز از اعمال تحریم های تازه علیه جمهوری اسلامی خودداری می کند.

ایده تعلیق در برابر تعلیق برای یک دوره زمانی کوتاه 6 هفته ای پیشنهاد شده بود تا زمینه انجام مذاکرات جدی میان تهران و غرب به وجود آورد اما به نظر می رسد که تهران آمادگی پذیرش چنین پیشنهادی را ندارد.

احمدی نژاد در آخرین اظهارات هسته ای خود گفته است دشمنان پس از راه‌اندازى صدها و هزاران دستگاه سانتریفوژ توسط ایران، با عقب نشينى آشکار و پذيرش پيشرفت ملت ايران، خواستار عدم گسترش فعاليت‌هاى هسته‌اى از اين به بعد شده‌اند.

منظور احمدی نژاد از درخواست دشمنان برای عدم گسترش فعالیت های هسته ای اشاره به همان ایده تعلیق در برابر تعلیق است. به کار بردن تعبیر دشمن درباره بازیگران غربی در پرونده هسته ای نیز نشان می دهد که جمهوری اسلامی با چه بدبینی عمیقی به غرب می نگرد. دولت ایران می گوید که دشمنانش را در پرونده هسته ای به عقب رانده و شکست خواهد داد و به کار بردن چنین ادبیاتی احتمال مصالحه در پرونده هسته ای ایران را به طور طبیعی کاهش می دهد.

مقام های جمهوری اسلامی می گویند در نهایت غرب را به پذیرش ایران هسته ای وادار خواهند کرد اما غربی ها نیز می گویند تداوم غنی سازی در ایران، این کشور را منزوی خواهد کرد. آنها به جمهوری اسلامی  هشدار داده اند که در صورت تداوم غنی سازی تحریم هایی سخت را علیه ایران اجرا خواهند کرد.

بنابراین به نظر می رسد که خوشبینی نسبت به تحقق یک مصالحه هسته ای میان ایران و غرب چندان با واقعیت های موجود همخوانی نداشته باشد.

غرب هفته پیش و در جریان مذاکرات ژنو فرصتی 14 روزه به ایران داد تا پاسخ آری یا خیر خود را نسبت به مساله تعلیق غنی سازی اعلام کند. اکنون زمان زیادی تا پایان مهلت ایران برای پاسخ به درخواست غرب باقی نمانده است اما از سخنان احمدی نژاد می توان دریافت که پاسخ نهایی ایران به غرب منفی خواهد بود.

برخی تحلیل گران غربی می گویند تداوم غنی سازی اورانیوم در ایران می تواند این کشور را تا سال 2010 به توانایی ساخت سلاح هسته ای برساند. مقام های آژانس بین المللی انرژی اتمی در آخرین بازرسی های خود در آوریل 2008، وجود 3500 سانتریفوژ را در تاسیسات اتمی ایران تایید کردند اما اظهارات احمدی نژاد مبنی بر این که ایران در حال حاضر 6 هزار سانتریفوژ فعال دارد ، برنگرانی مقام های غربی خواهد افزود.

گمان می رود که غرب با شنیدن اظهارات احمدی نژاد پیشاپیش خود را برای شنیدن پاسخ منفی ایران آماده می کند. آنها پیامی دلگرم کننده از ایران دریافت نکرده اند و بعید هم به نظر می رسد که تهران به شکلی ناگهانی در سیاست هسته ای خود تجدیدنظر اساسی کند.

کشورهای غربی همچنان در گفتمان رییس جمهوری ایران، " دشمن" هستند و تعلیق غنی سازی اورانیوم در چنین گفتمانی تعبیری جز شکست نخواهد داشت. احمدی نژاد نمی خواهد شکست خورده باشد بنابراین همچنان غرب را به هماورد فرامی خواند.  

بسمه تعالي

محوريت هاشمي، محوريت توسعه و احياي جريان وي

اين موضوع، موضوعي مهجور، فلسفي يا مرموز نيست؛ حتي همين به عنوان  يك غايت نيست. بلكه ابزاري كارآمدتر استبراي توسعه و نوسازي اين مرز و بوم. ضرورت پرداختن به توسعه و دگرگوني در ايران نه فقط براي درمان بيماري ها و بحران هايي همچون بحران هاي سياسي- اقتصادي، بحران هويت، بحران مشاركت، بحران توزيع و ... لازم است، بلكه آمال ديرينه تمامي اين ملت براي مشعل داري و الگويي برتردر عصر حاضر براي توسعه مي باشد. آرزويي كه متعلق به تمامي اعصار و يكايك ملت ما است.

بدين جهت در چنين راهي بس دشوار و نا همگون، ضرورت دارد تا ضمن سهيم دانستن تمامي مردم در فرايند توسعه به اين پرسش پاسخ دهيم كه از ميان گروه ها، احزاب، افراد و ... كداميك در اين پروسه، ما را بيشتر ياري كردند؟ تاريخ انقلاب ايران بويژه در دوران پس از انقلاب در عرصه توسعه و دگرگوني –كه در تمامي زمينه ها مد نظر ما است- نمي تواند نقش هاشمي را حتي كمرنگ جلوه دهد. وي كه به عنوان يك روحاني ليبرال همواره مورد تاييد دو قطب سياسي ايران قرار گرفته،  تلاش هاي بسيطي را در اين راه و بويژه در راه توسعه علم محور(Based Science Development) كرده است.

هرچند آدمي هيچگاه از انديشه خالي نبوده است، از اشتباه هم هرگز خالي نبوده است و اين نه تنها شامل اكبر هاشمي مي شود كه شامل تمامي ابناء بشر نيز مي باشد. اما نگاهي به جامعه ايران، تبارشناسي و جامعه شناسي ايران، ضرورت رهبري توسعه و دگرگوني غير قابل انكار و امري لازم و واجب است. تا بدآنجا كه عدم انحطاط آن وابسته به نوعي رهبري كارآمد، قدرتمند و علمي است. هرچند اين رهبر بايد شاخصه تسامح و تساهل را پذيرفته، پايه هاي آزادي را مشخص نموده تا بتواند بحران هاي ناشي از نوسازي را به حداقل رسانده و مديريت انساني، سازماني و بحران را به خوبي اجرا نمايد.

نگاهي به عملكرد و كارنامه هاشمي ....

علاقه مندان براي دريافت اصل مقاله و يا ارائه نقطه نظراتشان، به آدرس الكترونيكي وبلاگ مراجعه نمايند و از اين طريق با ما در ارتباط باشند.