+ نوشته شده در دوشنبه 18 خرداد1388ساعت 2:30 توسط رضا ر ضایی (مصدق)
|
Share on Facebook
مطلب را به بالاترین بفرستید:
Share on Facebook
به نام خدای مهربان که تنها دولت اوست که عادل بی همتاست
حقیقتاً تصمیمی نداشتم پیرامون انتخابات ریاست جمهوری دهم در جمهوری اسلامی ایران بحثی کنم، چرا که خود را متخصص مسائل امنیتی در حوزه روابط بین الملل می دانم. اما هرجا که پیرامون این موضوع خواستم بنویسم، چیزی ننوشتم جز این عبارت:
هرگز در انتخاب میان بد و بدتر سر بر ابتذال انتخاب بد فرو نخواهم نهاد. بهتر کجاست؟ چرا نمی پرسیم؟؟؟
اما به سهم خود به ذکر چند نکته اشاره می کنم:
1- مناظره های این دوره از انتخابات، هر یک از کاندیداها را به عباس پالیزدارهایی بدل کرده است که روشن کننده دست های جنایت های طرف مقابل است. آن یکی دیگری را به چیزی متهم می کند و دیگری به جای پاسخ، جنایت دیگری را، از طرف مقابل روشن می کند. تنها می توانم نام شهریاران را برای این نامزدها انتخاب کنم که ماکیاولی از آن سخن می گفت. لذا هر آن کس که بیشتر شهریار باشد و شهریار مدارانه تر رفتار کند، بیشتر از سایرین برای تصدی دهمین دوره ریاست جمهوری شایسته است.
عباس پالیزدار در زندان است، اما گویا وی آنچنان هم گزافه گویی و دروغ گویی نکرده است. آیا عباس پالیزدار تبدیل به یک ویروس خطرناک شده است؟ بی تردید جمهوری اسلامی ایران، پادزهر این ویروس را خواهد یافت (انشاء الله).
2- فقط این را می دانم که هر بار خواستم و خواستیم نقدی جدی به برخی از سیاست مداران و شهریاران جمهوری اسلامی نقدی وارد کنیم، مدافعانِ متعصب فریاد وا اسلاما و الله اکبر و مرگ بر منافق سر دادند و دهان ما را به هم دوختند. اما این بار من می گویم، ای متعصبین یک بار دیگر فیلم مناظره ها را مرور کنید و تنها آن بخش از جنایت هایی که روشن شد را ببینید. ایران، آزادی ات را می خواهم. کاش آزاد شوی.
3- شاید این مناظره ها سناریو ای باشد برای چرخش نخبگان جمهوری اسلامی ایران. باشد که گامی در جهت توسعه سیاسی و نوسازی باشد.
4- به نظر شما در انتخاب میان بد و بد تر بهتر نیست که سعی کنم، خود انسانی خوب باشم. هر یک از ما چنین سهمی داریم.
با تشکر و احترام برای تمامی شهریاران
رضا رضایی (مصدق) (شهروند گمنام و مطیع)
تحریر شد
دقایقی پس از مناظره کروبی و احمدی نژاد
+ نوشته شده در یکشنبه 17 خرداد1388ساعت 0:53 توسط رضا ر ضایی (مصدق)
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
Share on Facebook
سخنرانی جناب آقای متكی وزیر محترم امور خارجه در
سومین همایش بینالمللی «امام خمینی (ره) سیاست خارجی: اخلاق در روابط بینالملل»
سومین همایش بینالمللی «امام خمینی (ره) سیاست خارجی: اخلاق در روابط بینالملل»
آقای منوچهر متكی وزیر امور خارجه روز سهشنبه در سومین همایش بینالمللی امام خمینی(ره) و سیاست خارجی: اخلاق در روابط بینالملل كه در محل دفتر مطالعات سیاسی و بینالمللی وزارت خارجه برگزار شد،ضمن ابراز خرسندی از برگزاری این همایش كه به بررسی سیره سیاسی شخصیتی ممتاز در اندیشه و رفتار در عرصه روابط بینالمللی میپردازد، گفت:
بدون تردید افكار و رفتار امام خمینی(ره) تاثیرات شگرفی بر محیط بینالملل داشته و باید اذعان داشت كه یكی از مهمترین حوزههای مرتبط با روابط بینالملل كه شایسته تاثیرپذیری از اندیشه و رفتار امام خمینی(ره) را دارد حوزه اخلاق در روابط بینالملل است.
صاحبنظران در اندیشه سیاسی، در بحث و اخلاق سیاسی، عموماً دو نظریه ابراز داشتهاند، برخی اخلاق بینالمللی را با اخلاق شخصی و خصوصی همسان پنداشتهاند، در حالی كه برخی دیگر قائل به جدایی این دو مقوله از یكدیگر میباشند. همین اختلاف دیدگاه موجب عدم اتفاقنظر بر سر اصول اخلاقی مشخص در روابط بینالملل شده است، با این وجود، میتوان تاكید ورزید كه تحلیل واقعبینانه از روابط بینالملل، متاسفانه رفتارهایی غیر اخلاقی را در این عرصه مینمایاند. در نظریه اخلاق سیاسی، بقای جهان در گروه صلح و صلح منوط به مراعات یك رشته اصول اخلاقی در جهان است.
پس از جنگهای ویرانگری كه خود ناشی از فقدان اخلاق در مناسبات میان دولتها بودهاند، فرصتهای فراوانی برای صلح پایدار فراهم آمده كه نابود شدهاند، شاید به این جهت كه صرفا به شناسایی مجرمین بسنده شده و ریشهها و به ویژه فقدان حاكمیت اصولی اخلاقی بر مناسبات بینالمللی نادیده انگاشته شده است.
درست است كه كیفر كارگزاران و یا دولتهایی كه اصول اخلاقی و انسانی را در مناسبات بینالمللی زیرپا میگذارند ضروری است و تدارك سازوكار نظارت بر رفتارهای غیراخلاقی با ایجاد دادگاههای ویژه و عمومی مناسب است اما تشكیل یك دادگاه و صدور احكام محكومیت شاید نتواند راهحل جامع الاطراف برای كاستن از جرایم بشری در حوزه سیاست و روابط بینالملل و حتی در داخل كشورها باشد.
جامعه جهانی از طریق تدوین میثاقها، منشورها و اعلامیههایی كه بر اندیشههای اخلاقگرا استوار بوده، دولتها را از رفتار ناصواب برحذر داشته، اما نسبت به ترویج اصول اخلاقی جهانشمول ناتوان بوده، زیرا كه چنین فرآیندی منافع مقرر سیاستمدارانی كه برای بقای خویش نیازمند شیوههای غیر اخلاقی بودهاند را به خطر میانداخته است.
بدون تردید افكار و رفتار امام خمینی(ره) تاثیرات شگرفی بر محیط بینالملل داشته و باید اذعان داشت كه یكی از مهمترین حوزههای مرتبط با روابط بینالملل كه شایسته تاثیرپذیری از اندیشه و رفتار امام خمینی(ره) را دارد حوزه اخلاق در روابط بینالملل است.
صاحبنظران در اندیشه سیاسی، در بحث و اخلاق سیاسی، عموماً دو نظریه ابراز داشتهاند، برخی اخلاق بینالمللی را با اخلاق شخصی و خصوصی همسان پنداشتهاند، در حالی كه برخی دیگر قائل به جدایی این دو مقوله از یكدیگر میباشند. همین اختلاف دیدگاه موجب عدم اتفاقنظر بر سر اصول اخلاقی مشخص در روابط بینالملل شده است، با این وجود، میتوان تاكید ورزید كه تحلیل واقعبینانه از روابط بینالملل، متاسفانه رفتارهایی غیر اخلاقی را در این عرصه مینمایاند. در نظریه اخلاق سیاسی، بقای جهان در گروه صلح و صلح منوط به مراعات یك رشته اصول اخلاقی در جهان است.
پس از جنگهای ویرانگری كه خود ناشی از فقدان اخلاق در مناسبات میان دولتها بودهاند، فرصتهای فراوانی برای صلح پایدار فراهم آمده كه نابود شدهاند، شاید به این جهت كه صرفا به شناسایی مجرمین بسنده شده و ریشهها و به ویژه فقدان حاكمیت اصولی اخلاقی بر مناسبات بینالمللی نادیده انگاشته شده است.
درست است كه كیفر كارگزاران و یا دولتهایی كه اصول اخلاقی و انسانی را در مناسبات بینالمللی زیرپا میگذارند ضروری است و تدارك سازوكار نظارت بر رفتارهای غیراخلاقی با ایجاد دادگاههای ویژه و عمومی مناسب است اما تشكیل یك دادگاه و صدور احكام محكومیت شاید نتواند راهحل جامع الاطراف برای كاستن از جرایم بشری در حوزه سیاست و روابط بینالملل و حتی در داخل كشورها باشد.
جامعه جهانی از طریق تدوین میثاقها، منشورها و اعلامیههایی كه بر اندیشههای اخلاقگرا استوار بوده، دولتها را از رفتار ناصواب برحذر داشته، اما نسبت به ترویج اصول اخلاقی جهانشمول ناتوان بوده، زیرا كه چنین فرآیندی منافع مقرر سیاستمدارانی كه برای بقای خویش نیازمند شیوههای غیر اخلاقی بودهاند را به خطر میانداخته است.
ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه 16 خرداد1388ساعت 2:15 توسط رضا ر ضایی (مصدق)
|
